Dag 180

Vaderdag, papa en zoon

 

Mijn papa is een stoere man,

die alles durft en alles kan.

Hij tilt een auto hup omhoog

en gooit ‘m met een grote boog,

over de zee, naar Engeland.

Mijn papa kan dat met één hand.

Hij trekt zo torens uit de grond

en werpt ze als een speer in’t rond

 

Ja heus, mijn papa is niet bang.

Mijn monsters vangt hij al heel lang.

Dan roep ik, ”pap, ze zijn er weer!”

En papa duikt dan elke keer

onder mijn bed en pakt heel snel,

de monsters in hun monstervel.

Hij houdt ze bij hun oren vast

en zwiept ze in de klerenkast.

 

Als ik straks groot ben, niet meer klein,

dan wil ik ook zo’n papa zijn.

Gooi ik met auto’s tot de maan.

Er blijft geen torentje meer staan.

En roept mijn zoon, “pap, ik ben bang!”

Dan duik ik onder bed en vang

de stoute monsters voor mijn kind,

die mij de aller stoerste vindt.

1 comment

  1. Ik vind al je gedichten geweldig!! Super fris en fruitig 🙂