Dag 172

Het kerstverhaal

Maria en Jozef, dat waren een stel

Hij timmerde meubels, heel netjes en snel

En zij deed de klusjes, die hoorden bij het huis

Ze waren gelukkig en voelden zich thuis

Maria hing was op, ze stond bij de lijn

Toen zag ze een engel, hij moest bij haar zijn

De engel zei zachtjes;  ‘k hoop dat je ‘t wat vindt

Want over een tijdje dan krijg jij een kind

 

Maria moest huilen, zo blij werd ze toen

Ze rende naar Jozef en gaf hem een zoen

Jij wordt straks een papa, wie had dat gedacht

Toen dansten ze samen tot diep in de nacht

 

Maar na heel veel maanden gebeurde iets naars

Dat kwam door de koning, die wilde wat raars

Maria en jozef, ze moesten op reis

Naar hun plaats van geboorte, hij leek wel niet wijs.

 

En jozef zei zuchtend; dat is ook wat zeg.

We moeten naar Bethlehem, een dorp heel ver weg

Maar we nemen de ezel, dan gaat het best snel

Jij zit en ik loop, ja we komen we er wel

Zo gingen ze reizen, wat duurde het lang

Maria kreeg buikpijn en toen zei ze bang

Mijn kindje gaat komen en het is zo koud

Ik moet echt naar bed nu, want zo gaat het fout

 

Maar wààr! vroeg Jozef, er was echt nergens plek

Alleen in een stal met wat stro en een hek

Dat was voor de dieren, die riepen kom gauw

Wij hebben wel ruimte voor jou en je vrouw

Ze maakten een bedje, een bedje van stro

Dit kan wel, zei Jozef, we houden het zo.

Maria ging liggen en Jozef zei zacht

Laat ons kindje maar komen, het is lang verwacht

 

Toen werd het geboren, het kindeke klein,

Een prachtige jongen, gezond, oh wat fijn

Dag Jezus , zei  Maria, ja, we noemen jou zo.

En stopte het ventje in een kribbe met stro

Ze waren zo blij en wat werd het een feest

De dieren, ze juichten, de ezel het meest

Er liepen wat herders met schapen voorbij

Ze bogen voor Jezus en zongen heel blij

En ook nog drie koningen, die kwamen van ver

Ze waren op zoek en ze volgden een ster

Toen vonden ze Jezus en zochten niet meer.

Ze gaven cadeautjes en knielden toen neer.

 

Maria en Jozef, dat waren een stel

Ze kregen een kindje, dat weet jij nu wel

En iedere kerstmis vertellen wij weer

Van het kindje geboren, in een stal, keer op keer

 

7 comments

  1. Héél knap om het hele verhaal compleet op rijm te krijgen , de gebeurtenissen liggen immers vast en dan heb je weinig aan je onmetelijke fantasie 😉

  2. Daar heb je gelijk in Riet, daarom slechts bescheiden uitstapjes, zoals maria die de was ophing en de ezel die het hardst juichte van allemaal 🙂

  3. Hoe zat dat nou met dat stel?Die stel dat je dat nou geen stel meer vindt dat stel het niet zo erg vindt dat dat niet zo is?Of wel?

  4. huh? zeg dat nog eens Carola

  5. Ha,nou,…is het…. :Maria en Jozef dat waren een stel,of Maria en Jozef die waren een stel of Maria en Jozef ze waren een stel

  6. Of hoe zeg je dat nou???

  7. Snap um nou hoor 😉 maar het waren een stel!