Dag 129

 

Poes Miep wou lekker vroeg op pad.

Ze ging iets kopen in de stad.

Miep had de wekker klaargezet,

vlak naast haar mooie poezenbed

en bij de eerste rinkelbel,

trok ze haar kleren aan, heel snel,

poetste haar tandjes, deed een plas

en stopte centjes in haar tas.

Miep ging hard hollend naar de trein,

zodat ze niet te laat zou zijn.

Met in een zakje, haar ontbijt.

Gelukkig! Ze was net op tijd.

Miep zat al snel. Ja, plaats genoeg.

Dat kwam, het was ook nog zo vroeg!

Toen at poes Miep haar boterham.

Met vis er op, daar hield ze van.

De reis ging snel, was zo voorbij.

Daar was de stad! Miep lachte blij.

Ze stapte uit en met een draf,

liep Miep op alle winkels af.

Ze kocht en kocht, het ging echt mal,

de mooiste dingen, overal!

En zo kreeg Miep een volle tas,

die bijna niet te tillen was.

Miep had genoeg zo was het fijn.

Ze rende snel weer naar de trein.

En thuis bekeek ze toen meteen,

haar mooie koopjes, één voor één.

Een rode jurk, een gele strik,

Twee wintertruien lekker dik.

Vier schoenen met een hoge hak.

Een nagelvijl , een kattenbak

Drie bollen wol, een grote schaar.

Zes boeken, joh die waren zwaar!

En ook een heel mooi schilderij,

van kippen met een paard erbij.

Een fotoboek, een doos met krijt,

een hele zachte knuffelgeit.

Miep legde alles op de grond

en keek tevreden in het rond.

Ze dacht, dit doe ik gauw eens weer,

maar nu heb ik geen centjes meer.

Ja dat was waar, dus bleef Miep thuis

en deed wat klusjes in haar huis

Ze spaarde week, na maand, na jaar,

een pot met centjes bij elkaar.

En toen ging Miep weer vroeg op pad

Om iets te kopen in de stad.

4 comments

  1. Om “iets ” te kopen in de stad ! Ik begrijp hélemaal dat de tas van Miep ontbreekt , die moet de geest geveven hebben onder het gewicht van het “iets” !
    Fijn dat de problemen verleden tijd zijn !

  2. ja die tas die had het zwaar te verduren en het was ook wel een beetje genant natuurlijk die lading spullen die ze aangeschaft had! Dus ik dacht.. noh, laat maar, de lezers hebben zo ook wel beeld.

  3. Carola Jonker

    Een uur voor vertrek naar Italie.
    Dit gedicht vind ik echt heel raak en grappig.
    In mijn vakantie boodschappentas zit straks een
    Italiaanse ‘gomma per cancallare’ voor je.
    Daar ga ik speciaal naar op zoek.
    ‘K heb daar toch niets anders te doen (hi hi)

  4. Hahaha wee je gebeente als je je tijd gaat besteden aan gummetjes! Foei en dat in Italië! Cultuurlurken moet je. Tot later!